چرا آمریکا بدنبال ایجاد اینترنت مخفی است؟

علاوه بر ادعای دسترسی به دنیای آزاد اطلاعات، آنچه که در طرح اینترنت آزاد، سایه، چمدانی و یا مخفی، توسط آمریکا دنبال می شود، این است که در اینترنت چمدانی درست است که دولت ها کنترلی بر روی کاربران خود ندارند، اما تنها کسی که اشراف کامل به اطلاعات و رفتار اینترنتی آنان دارد، آمریکاست. ضمن اینکه “تقلب در رسانه های اجتماعی” و همچنین برنامه “مدیریت مجازی” که برای داشتن سیاهی لشکر مجازی است، از دیگر اهداف پنهان این پروژه هاست.

به گزارش خبرنگار مشرق، وزارت خارجه آمریکا، به منظور تاثیرگذاری بر قیام های منطقه و کنترل و نظارت بر آنها اقدامات زیادی را انجام داده است و در این راستا، طرح “اینترنت چمدانی” بخشی از طرح ۷۰ میلیون دلاری وزارت خارجه آمریکا در سال ۲۰۱۱، در راستای گسترش فن‌آوری عبور از موانع ایجاد شده توسط دولت‌ها بر سر راه اینترنت است.

شبکه خبری راشاتودی در وبگاه خود نوشت، هنگامی که در بهار امسال، موج انقلاب سراسر خاورمیانه را در برگرفت، بسیاری عقیده داشتند که آنچه به حضور میلیونی افراد در خیابان‌ها منجر شد، در اصل با حضور ۱۴۰ نفر، یا حتی کمتر از آن در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر، یوتیوپ و فیس بوک آغاز شد.

وزارت خارجه ایالات متحده، با هدف بهره گیری از قدرت مردمی نهفته در ارتباطات اینترنتی، مبلغ ۲ میلیون دلار وام بلاعوض برای طرح “اینترنت چمدانی” اختصاص داده است و با این ادعا که این طرح جهت یاری‌ رساندن به مخالفان حکومت های منطقه است، آن را براساس فن‌آوری اینترنت موبایل ارائه کرده است.

آیا مضرات طرح اینترنت چمدانی آمریکا بیش از مزایای آن است؟

“مایکل پوسنر”، معاون وزیر امورخارجه آمریکا، در جلسه‌ای که در “بنیاد آمریکای جدید” واقع در واشنگتن دی‌سی ترتیب داده شده بود، گفته بود: “این طرح، بخشی از مقوله‌ای است که هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا آنرا یک استراتژی مخاطره آمیز برای حل چالش‌های پیش روی فعالین حقوق‌بشر و دموکراسی در شرایط سرکوب اینترنت در جهان بر شمرد.”

اگرچه اینترنت چمدانی، جهت ممکن ساختن دسترسی مخالفان، به اینترنت، با بکارگیری فن‌آوری عبور از فیلترینگ دولتی – که می‌تواند از طریق تلفن‌های همراه و دیگر وسایل مورد استفاده قرار گیرد – طراحی شده است و به عبور از یارانه‌های میزبان که دولت‌ها براحتی می‌توانند آنرا غیرفعال نمایند، نیاز ندارد؛ ولی “جان یانگ”، بنیانگذار پایگاه اینترنتی اسناد محرمانه کریپتوم، بر این باور است که طرح اینترنت چمدانی آمریکا، اهداف دوگانه‌ای را دنبال می‌کند:

“اینترنت چمدانی، این توهم را ایجاد می کند که می‌توانید از این قطعات الکتریکی بدون ورود به سیستم‌های ملی، استفاده کنید. این امر صحیح است، ولی خارج از محدوده سیستم‌های ایالات متحده نیست.

وی در ادامه می‌افزاید: بهای اینکه شما می‌توانید خارج از حوزه سیستم‌های ملی از اینترنت استفاده کنید، این است که ایالات متحده آنچه را انجام می دهید نظاره می‌کند و احتمالا بر آنچه در حال انجامش هستید، اعمال نفوذ می‌کند.”

بنا به گفته هکرهای گروه ناشناس (Anonymous) فقط این دولت آمریکا نیست که به جاسوسی مشغول است. این گروه با انتشار ۷۰ هزار ایمیل محرمانه شرکتی از وزارت دفاع آمریکا، به افشای این مسئله پرداخت که برنامه “روماس کوین” برای “تقلب در رسانه‌های اجتماعی” طراحی شده است. این برنامه با استفاده از مدیریت مجازی، امکاناتی را فراهم می‌آورد که از طریق آن، یک فرد می‌تواند بجای تعداد زیادی از کاربران مختلف اینترنتی ظاهر شود.

براون در این باره می‌گوید: ” از جمله باورنکردنی ترین چیزهایی که از ایمیل های شرکت “اچی‌بی‌گری” متعلق به وزارت دفاع فاش شد، برنامه “مدیریت مجازی” است که در آن نرم‌افزاری مورد استفاده قرار گرفته که بواسطه آن یک کاربر می‌تواند به جای چندین کاربر غیرواقعی دیگر تبدیل شود.”

انزجار بین‌المللی که از ربوده شدن یک وبلاگ نویس همجنس‌گرا در سوریه بوجود آمد، یک نمونه از کاربردهای واقعی این سیاست است. این در حالی است که بعدا مشخص شد، در حقیقت این وبلاگ نویس “تام مک مسترز”، مرد متاهل آمریکایی ساکن ادینبورگ است.

یانگ خاطرنشان می‌سازد: بین حمایت از جریان آزاد اینترنت در خارج و در داخل خاک آمریکا تناقض وجود دارد.

“دیوید کامرون”، نخست وزیر انگلیس نیز، غیرفعال ساختن شبکه‌های اجتماعی – که مورد استفاده معترضین در خلال شورش‌های لندن قرار گرفت – را مطرح کرد.

در پایان “گردون براون” نیز چنین اظهار می‌دارد: “ممکن است که وزارت خارجه آمریکا، نیت خوبی از طرح چنین برنامه‌ای داشته باشد و ممکن است این برنامه همان چیزی باشد که مدعی آن هستند، یعنی راهی برای ایجاد جریان آزاد ارتباطات برای افراد بیشتر. ولی مسئله اینجا است که مهم نیست قصد آنها چه بوده و مهم این نیست که راه‌حل واقعی برای شهروندان عرب چیست، بلکه مهم این است که شما موضع دقیقا مخالفی با آنچه در حوزه سیاست نظامی و سیاست خارجی در حال پدیدار شدن است، اتخاذ کرده‌اید.

گفتنی است، تجربه دیوید کامرون و برخی قیام های منطقه نشان داده است، بهره گیری از اینگونه ابزارها، همیشه در راستای اهداف آمریکا عمل نمی کند و گاهی جواب معکوس داده و بر علیه آنان اقدام می کند و آمریکایی ها را به این نتیجه می رساند که باید کنترل بیشتری را بر ابزار های ارتباطی مستولی کنند.

نوشته شده توسط در تاریخ شنبه, ۵ام شهریور ۱۳۹۰ | ۵۵۸بازدید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.